گندم
گندم
با فرض اين كه امكان دارد نتايج بدست آمده در عرصه عمل با نتايج مزارع آزمايشي آماري تطبيق نكند، سال زراعي گذشته فرصت مناسبي بود تا اين شركت، با پيگيري استفاده از كود زيستي بارور-2 عرضه شده به كشاورزان در قالب طرح ملي گندم به عنوان يك پژوهش در سطح پايلوت كشوري بهره جويد. لذا اثرات مشاهده شده حاصل از مصرف كود مزبور توسط كشاورزان را تحت نظر قرار داده است.
بر اساس 633 گزارش جمع آوري شده، ميانگين برداشت محصول در مزارع گندم كشور با استفاده از كود شيميايي فسفاته 4216 كيلوگرم بر هكتار بوده است. در حالي كه با مصرف كود زيستي بارور-2 برداشت محصول به 4604 كيلوگرم بر هكتار رسيده است. در كل، ميانگين افزايش محصول برابر420 كيلوگرم بر هكتار و 3/11 درصد بوده است. شايان ذكر است بالاترين برداشت محصول گزارش شده با استفاده از اين كود 11700 كيلوگرم برهكتار در استان خراسان است كه 7484 كيلوگرم بالاتر از ميانگين محصول در صورت استفاده از كود شيميايي فسفاته است. بيشترين اثربخشي كود زيستي فسفاته در آذربايجان (ميانگين 8/21 درصد)، استان خراسان ( ميانگين 1/18 درصد) و سپس در استان گلستان (ميانگين 9/13 درصد) بوده است. در اين ارتباط، بايستي اثرات اقليمي و روش هاي زراعي كشاورزان هر استان را در نظر گرفت.
افزايش محصول گياه گندم با استفاده از كود زيستي بارور-2 در كل كشور به طور متوسط، 420 كيلوگرم بر هكتار بوده كه با توجه به سطح زيركشت گندم (2/6 ميليون هكتار)، در صورت فراگير شدن مصرف كود زيستي بارور-2 افزايش عملكرد گندم برابر با در هر سال زراعي 6/2 ميليون تن خواهد بود كه با احتساب قيمت تضميني خريد گندم از كشاورزان در سال 1384 از قرار هر كيلوگرم 1870 ريال، به طور متوسط 785400 ريال سود خالص براي كشاورز در هر هكتار در بردارد. لذا، با توجه به سطح زير كشت 2/6 ميليون هكتاري گندم، مي توان سودي معادل 4869480000000 ريال( حدود چهار هزار و نهصد ميليارد ريال) براي كشاورزي ايران انتظار داشت كه به خوبي بيانگر مزاياي عملكردي و اقتصادي كود زيستي فسفاته بارور-2 مي باشد. علاوه بر افزايش محصول، مواردي چون افزايش پنجه زني، رشد رويشي، مقاومت در برابر عوامل بيماريزاي خاكزي، سرمازدگي و ورس نيز در مزارعي كه اين كود را مورد استفاده قرارداده اند، به چشم مي خورد كه از ديگر مزاياي مصرف اين كود به شمار مي رود.
با توجه به سطح 2/6 ميليون هكتاري زير كشت گندم، استفاده از كود زيستي بارور-2، نزديك به چهار هزار ميليارد ريال سود خالص براي كشاورزي ايران در بردارد كه اين خود بدون در نظر گرفتن كاهش مصرف كودهاي شيميايي فسفاته است كه موجب 150 ميليون دلار صرفه جويي ارزي شده و سهمي بزرگ در كاهش مشكلات زيست محيطي ناشي از مصرف اين كودها را به خود اختصاص مي دهد.
مشكلات بسياري در اين مسير وجود داشته است كه مي توان از آنها به عدم شناخت كافي كشاورزان از اين كود و نحوه مصرف آن و تاخير در توزيع كود بين كشاورزان اشاره نمود.
